14 Co za pożytek, drodzy bracia, gdy ktoś twierdzi, że ma wiarę, a nie idą za tym uczynki? Czy taka wiara może go zbawić?
15 Na przykład: brat lub siostra nie mają w co się ubrać. Codziennie brak im chleba.
16 Ale ktoś z was im mówi: Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie — nie robiąc nic dla zaspokojenia ich potrzeb. Jaką korzyść niosą same słowa?
17 Podobnie z wiarą. Jeśli nie towarzyszą jej uczynki, jest martwa jako taka.
18 Ktoś mógłby nawet powiedzieć: Ty masz samą wiarę, ja mam również uczynki. Pokaż mi swoją wiarę, nie odwołując się do uczynków, a ja ci pokażę moją, o której świadczą czyny.
19 Ty wierzysz, że Bóg jest jeden? Pięknie! Demony również wierzą — i drżą.
20 Chcesz się przekonać, bezmyślny człowieku, że wiara bez uczynków jest pusta?
24 Widzicie więc, że człowiek zostaje usprawiedliwiony dzięki uczynkom, a nie jedynie dzięki wierze.
25 Podobnie było z Rachab, prostytutką. Ona również została usprawiedliwiona dzięki uczynkom, bo przecież przyjęła zwiadowców, a następnie wypuściła ich inną drogą.
26 Otóż jak ciało bez ducha jest martwe, tak martwa jest wiara bez uczynków.